43. GUAI / DE DOORBRAAK (VASTBERADENHEID)

           ▬▬▬    ▬▬▬     boven Twéi, het meer, de blijheid,

           ▬▬▬▬▬▬▬     de Blijmoedigheid. Beneden Tj’ièn

           ▬▬▬▬▬▬▬     het Scheppende, de weg van de

           ▬▬▬▬▬▬▬     witte wolk, met het gedachtengoed

           ▬▬▬▬▬▬▬     op handen voor Gods

           ▬▬▬▬▬▬▬     uitverkoren volk

Dit teken verluidt reeds aan hand van het Oordeel aan de ene kant een echte Doorbraak in het grote geheel, zoals na een spanningsveld dat echt schier eindeloos werd opgekropt, als na een wolkbreuk die zich als Doorbraak van globaal formaat ontpopt; als een doorbraak van een rivier die al bijna overloopt, totdat de druk op de dijken onherroepelijk tot barsten noopt.

Op menselijke verhoudingen overdragen komt er aan de andere kant wel een tijd opdagen, dat in alle situaties en op iedermans domein de gemenen nu langzamerhand alle aan het verdwijnen zijn.

Hun invloed kwijnt, dat is het symptoom, en door een vastberaden actie van de eigen persoon, door het orakel reeds voorspeld als een uitgemaakte zaak, komt een verandering der verhoudingen tot een echte Doorbraak. Dit teken correspondeert zoals een bezige bij met de derde maand (April tot Mei).

HET OORDEEL

De Doorbraak.

Wil men hem correct en aldus waarlijk het genoegen smaken, vastberaden moet men, zonder van de wijs te raken, de zaak aan het Hof van de Koning bekend gaan maken. Waarheidsgetrouw en in het openbaar moet men ze verkondigen. Gevaar! Gevaar!

Men moet zijn eigen stad, in plaats van hem te knijpen, en het is niet bepaald bevorderlijk naar de wapens te grijpen, evenzo verwittigen, dan blijkt het ook bij de hardnekkigste problemen bevorderlijk, iet of wat te ondernemen.

Want als slechts één gemene op deze wereld zijn handel drijft, en zodoende in een heersende positie verblijft, is hij niet slechts in staat om meer gemenen te leiden, maar ook om de kelen aller edelen door te snijden.

Ook als er in het hart nog slechts een enkele passie leeft, zo is zeker, dat ze tenslotte om het vernuft niets meer geeft. Zij blijkt in staat het vernuft gaandeweg te verduisteren en de betroffenen zullen niet meer naar enige rede luisteren. Passie en vernuft, al stelt het I Ching u nu zwaar teleur, kunnen nooit en te nimmer samen door een deur. Daarom kan er geen sprake zijn van een of ander compromis, slechts van een onontkoombaar gevecht om de hiërarchie; wil deze ’Große Wurf’ werkelijk slagen, wil men het Goede laten heersen zonder dat het gaat vervagen.

Zodra het Goede vastberaden het Kwaad blijft tegengaan teneinde het te vernietigen dienen zich vier regels aan die, haakt men werkelijk naar globale resultaten, nooit buiten beschouwing mogen worden gelaten.

1.Vastberadenheid moet, na het bedwingen der lusten, op een vereniging van kracht en vriendelijkheid berusten.

2.Een compromis met het slechte is onmogelijk om het tij te keren; te allen tijde moet men hem openlijk diskrediteren. Eveneens mag men niet de indruk achterlaten de eigen passies en fouten proberen goed te praten.

3.Het gevecht mag men niet trachten op grond van bezwaren, ook al snijden deze hout, direct door geweld te klaren. Waar het Boze is gebrandmerkt kookt het innerlijk van woede, broedt op wapens en, is men niet goed op zijn hoede, als men hem het plezier gaat doen zichzelf als het ware in zijn goede fatsoen onder zulke omstandig-heden ertoe laat verleiden om het slag op slag zo te bestrijden, dan trekt men aan het kortste eind omdat – geringeloord – men daardoor zelf in haat en nijd verwikkeld wordt. Daarom geldt het, om de Doorbraak te pinnen, altijd bij het eigen huis te beginnen: ook al is de kritiek juist daar vaak ongezouten, persoonlijk op de hoede te zijn voor de gebrandmerkte fouten. Zo stompen dan in een sukkeldraf al de wapens van het Kwaad als vanzelf af, om in de loop van de Doorbraak uit de nieuwe tijd te verdwijnen, en omdat er geen tegenstanders meer verschijnen. Evenzo, teneinde dit duistere karwei te klaren, mogen ook de eigen fouten en bezwaren niet linea recta (rechtstreeks) bevochten worden, juist wegens de onoverwinnelijke wanakkoorden. Zolang men echter door middel van een handgemeen op de vuist blijft gaan, verliest men meteen.

4.De beste manier het Kwaad te bestrijden is, energiek in het goede vooruit te schrijden.

HET BEELD

            Het Meer is tot aan de Hemel omhoog gegaan:

            Beeld van de Doorbraak: het Boze te verslaan.

            Zo schenkt de edele, schijnbaar zonder reden

            Op het juiste moment rijkdom naar beneden,

            Hij tracht goed gedachtengoed goed te delen

            En verafschuwd met zijn deugden te vervelen.

Als het water van het meer voor een fikse dosis regen eerst tot aan de hemel is opgestegen, daar laat zich dan, omdat het zo hoog is gerezen een haast onheilspellende wolkbreuk vrezen. Dat echter zal de edele buitendien in het algemeen als waarschuwing zien, doordat hij op de rechte tijd door zijn handelingen te kennen geeft, hoe men een oppermachtige ineenstorting tegengaat en tegenstreeft. Want wie altijd maar in het algemeen meteen slechts voor zichzelf over de jaren heen rijkdommen wil schrapen, zonder ooit aan anderen te denken, zelfs op het perfecte moment niet eens wat aandacht wenst te schenken, die zou bij een dergelijk streven zijn eigen in elkander storting beleven.

Want op al het verzamelen volgt een verstrooien en, hoewel hij geen geld over de balk zal gooien, doneert de edele vaak en geeft fikse fooien. Want zou hij anders handelen en in zeven talen zwijgen, hij zou er alleen maar berouw over krijgen. Net zo is het bij de vorming van een gedegen karakter. Hij zal niet trachten te verstarren, maar wordt compacter en exacter om te beproeven hoe hij doorgaans en met behulp van zelfvertrouwen in streng zelfonderzoek zich up to date weet te hou’ en.