Contents
2077-01-01
Geen flauw benul! De lucide dramadriehoek De oplossing�
Na een korte adempauze ― en levenslang leren: Shit!! Alles weg!? Geen tij meer om te keren?
Hoogste tijd voor mij om hier weer eens te parkeren. Nergens meer een plek om nog ergens te parkeren?
Dan ben ik elk moment tot een gesprek bereid Niemand die meer ratelt over ‘de goeie ouwe tijd’?
en voor die thee van u heb ik ook nog wel wat tijd. En je wijn is veranderd in vloeibaar spijt?
Oké vergeet die thee! Dat begrijpt u van uw leven niet. Geen herinnering meer van enig gewicht?
Hooguit als een vorm van vloeibaar vrouwenverdriet. Je wordt wakker en walgt van wat er naast je ligt?
Zoals uw kamp, dat hier soms mijn dromen infiltreert Al je vrinden en collega’s: je kan ze niet meer zien!
en in het holst van de nacht met blanke haat attaqueert. Net als je werk, je prestaties en al die lege calorieën.
Een nogal opgewonden meute. Ze probeerden zelfs te schieten! Van je 500+relaties raadt nu niemand je nog aan.
Om hier de droom van hun leven te genieten? Je ruikt naar zweet, bloed en braaksel en bent bang om af te gaan.
Tja, liever eerst schieten in plaats van PC. Een blik in de spiegel ― en jouw dag is voorverpest,
Het lijkt waar wat men zegt. U hebt echt geen flauw idee. want voor je toekomst is die verlopen kop funest.
Heb ik gelijk? Of klopt het? Eeeeh… alles paté? Oké. Makkelijk te voorspellen voor de lange termijn,
U voelt u misselijk. Geen plan. Kortom nog steeds geen flauw idee. maar plezier was altijd al verpakt in pijn.
Waarover gaat het nou bij jullie? Het individu? Net als de kilte van die onderhuidse agressie,
Zelfverrijking? Libido? Een mystiek menu? de opmaat naar de wereld van de inktzwarte depressie.
Is toch alles bullshit en voegt nergens iets aan toe, En als men ooit afdaalt uit zijn ivoren toren,
ben je van eeuwigheid tot eeuwigheid liever lui dan moe. dan is men dus zieker dan ooit tevoren.
Als u vrede wilt en/of van iemand houden, En makkelijk slagen? Ongeacht langs welke lijn?
ga dan a.u.b. niet elke ochtend op boterhammen knauwen. Niet als je bent geworden wie je nooit wilde zijn.
Of draai tachtig uur per week voor een onhaalbaar ideaal, Dan ben jij aan de beurt om jezelf te vergeven.
omdat u denkt: ‘Wir schaffen das! Want wij doen alles digitaal.’ En ook jij kan je leven maar een keer leven.
Maar er is geen web, en er is ook nooit zoiets geweest; Als je wilt ook als een spel met schimmige dealtjes,
enkel een hoop scherven na al dat ‘feesten als een beest’. in elkaar geknutseld met masturbatiemobieltje.
Dus veeg alles bij elkaar en gooi ‘t maar uit uw raam. Nou ben ik geen moralist en hou zeker niet van zeuren,
Had u uw ogen in uw zak bij de keuze van uw baan? en dat smijten met clichés valt eerder te betreuren. Zinloos
U leeft nu in een zuipcultuur! Dus vergeet dat met die thee. is het juiste woord, net als het slurpen van die thee.
Het klopt wat men zegt. U hebt echt geen flauw idee! De cirkel is rond. En je hebt nog steeds geen flauw idee?
Maar ’s terug naar het begin. Daar gaan we weer! Pardon?… is dus het punt waar ‘part two’ begint.
Sinds een gevoelde eeuwigheid krijg ik bij u m’n zin niet meer. En Frankrijk land waar je mijn wortels vindt.
Ooit kwamen we hier een keer ‘slaapwandelend’ bij mekaar, Gebruik s.v.p. geen Frans om van je af te praten,
maar de manier waarop was toch eerder raar dan waar. want dan krijg men (parbleu?) wel heel snel in de gaten:
Draait alle moeite die u doet echt alleen om één moment: Zo sla je alleen maar een modderfiguur,
Om per se te laten zien hoe hot en lenig u wel bent? want nooit wordt jij deel van de Franse cultuur!
Als een ‘cadeautje uit de hemel’ want je komt wel zoveel keer Je kan er nog zo lang vertoeven en doen wat je wilt,
harder dan normaal, maar bent daarnaar jezelf niet meer. en ‘t maakt ook niet uit waarmee je daar je honger stilt:
‘Ze is net een attractie’, sprak onlangs iemand op de buis, Het blijft volledig hopeloos, net als met die thee.
‘Je wilt er een keer in, maar dan ook heel snel weer naar huis.’ Jij op z’n Frans? Dat acht ik honderd keer passé.
Waar ligt nou eigenlijk uw probleem? Ligt het aan mijn achternaam? Tja! Het wordt lelijk, want ik speel op de man.
Is het uw tik tak leven? Of dat ik aan de slag moet gaan? En de publieke opinie dicteert dat dit laatste echt niet kan.
Maar ik werk niet om me slechts aan één tijdperk te wijden. Vandaar dus dat ik me nog moet excuseren
Ik werk voor alle werelden en voor alle tijden. voor het gebrek aan gelegenheid me voldoende te feliciteren.
Vermoedelijk voor u een iets te grote broek. Voor al die beats als met de hamer,
En vandaar blijkt hoogstwaarschijnlijk dus ook het einde zoek. vanuit Den Haag voor op je kamer.
Maar er is bij mij geen ruimte voor dit soort wanakkoorden. ’Kom maar, kom maar!’ gillen de vrouwtjes.
En het spijt me zeer, dat gaat ook nimmer anders worden. Ik denk dat zal wel lukken.
Het feest is bijna afgelopen en ik vrees het was een flop. Allen lachen, kleren uit, en voelen zich een hele piet,
En uw buurtcredit…? Ik zoek u liever niet meer op. uit hun bol, fantastisch als op super-nederweed.
Daar staat u dan… met uw rug tegen de wand Mensen feesten als de beesten en staan topless te gillen.
en heeft weer eens meer geluk dan verstand. Is Gerard Diemont in huis dan gaan alle muren trillen.
Maar terwijl het hier haast ten einde gaat, Tot slot wens ik eenieder ‘een veeg uit eigen pan’.
heb ik de oplossing voor elk probleem paraat. En vraag me niet waarom. Gewoon omdat het kan.
Frank-J.G. C. & T.D., licentie UNIVERCIA ENTERPRISES TM �✈�������®