Contents
Het lompe element
is alweer een stap te ver gegaan.
Opnieuw slaat het een flater,
waaruit onheil kan ontstaan.
Dit is beslist het einde
van de ‘incubatietijd’,
daarna volgt de straf
voor de vermetelheid!
Het ongeluk ― dat op een
verkeerde houding tegenover
de wereldstructuur stoelt ―
wordt dermate heftig, zodat
het tien jaar wordt gevoeld!
--------------------
Lange versie:
--------------------
Ik zal je hier, zonder iet of wat te zeggen,
de authentieke oorsprong van mijn natuur uitleggen.
Omdat ik geen object ben, dat als het ware lomp
door filosofische zienswijzen kan worden doorgrond,
moet je er dus ook niet aan beginnen
allerlei zienswijzen over mij te verzinnen.
Omdat in haar werkelijke betekenis
mijn drijvende kracht spontaan en tijdloos is,
is het niet nodig om in dit leven
naar wat voor doelen dan ook te streven.
Omdat alles wat bestaat door mij wordt omvat,
is er dientengevolge dus ook geen pad
dat ― als ware het een machtig feit ―
kan worden doorlopen en dat naar mij leidt.
Omdat ik tijdloos vrij ben van ieder effect
van de dualiteit tussen object en subject,
is er dus niets dat waar dan ook opdoemt
dat subtiel verschijnsel kan worden genoemd.
Omdat ik daadwerkelijk in elke kring
met mijn vorm alles doordringt,
heeft al hetgeen dat vanuit een soort waan
‘dualiteit’ wordt genoemd dus nooit bestaan.
Omdat ik tijdloos en uitermate ad rem
vanuit zichzelf verschijnende oorspronkelijke wijsheid ben,
is er niemand die mij af kan bekken
door een definitieve conclusie over mijn te trekken.
Omdat ik letterlijk in elke richting
de essentie ben van de allesomvattende verlichting,
bestaat er ook geen enkele macht
met betrekking tot een geheime mondelinge overdracht.
Omdat ik niet alleen bij het nemen van de wijk
voorbij alle bevestiging en ontkenning reik,
onderwijs ik dat in de loop van de geschiedenis
het bevestigen en ontkennen van alle verschijnselen niet nodig is.
Omdat er niets anders buiten mij is,
is er dus ook totaal niets mee mis
dat ongeacht de aard der wanakkoorden
niets buiten mij bewaakt hoeft te worden,
en onderwijs ik dat het bewaken
van beloften iets is dat men dient te staken.
Omdat er buiten mij als gegeven
door te handelen nergens naar valt te streven,
onderwijs ik dat men niemand, ook zichzelf niet, moet verplichten
om verlichte heilzame activiteiten te verrichten.
Omdat er geen andere plaatsen bestaan
dan bij mij naar binnen te gaan,
onderwijs ik dat me goed in zijn oren dient te knopen
dat de bodhisavatta-stadia niet kunnen worden doorlopen.
Ik ben de in de loop van de tijd
uit zichzelf verschijnende oorspronkelijke wijsheid.
Omdat er buiten mij geen voortgang kan bestaan,
bestaat er ook geen pad om op voort te gaan.
Daar er geen verschijnselen buiten mij bestaan,
ben ik de schepper van alles (ook van jouw baan)!
Mij niet kennen is in iedere kring
de essentie van mentale verduistering.
Iets anders zoeken dan mij alleen
is de bron van dwalingen in het algemeen.
Ik onderwijs dat er op elk terrein
in principe maar twee soorten obstakels zijn.
De oorsprong van waarlijk ieder debacle
is het conceptuele en het karmische obstakel.
Mij niet kennen is een karmisch debacle;
mij niet kunnen onderscheiden een conceptueel obstakel.
Ik tracht de levende wezens te leren
dat alle verschijnselen manifesteren
de drijvende kracht binnen elk domein
van zuiver volmaakte aanwezigheid zijn.
Dit niet weten en begrijpen zijn in alle kringen
de twee essentiële mentale verduisteringen.
Ik heb al onderwezen dat ongeacht langs welke lijn
het streven naar het bereiken van doelen dwalingen zijn.
Als je alle verschijnselen van het manifeste Grote Plan
altijd alleen maar als iets anders beschouwen kan
dan je ware zelf, terwijl dit niet zo is,
dan is er psychisch iets met je mis,
dan denk je in werkelijkheid helemaal niet meer helder,
dan zit je in feite reeds geestelijk in de kelder,
of onder een of ander donker gewelf
en is er zeker een verduistering van het zelf door het zelf.
Net zomin als de kat in het donker te willen knijpen
moet je je eigen natuur niet op deze manier begrijpen.
Uit de aard van de zaak ben ik vrij van elk gemis,
want er is niets in mij dat niet volledig volmaakt is.
Het verlangen naar gelukzaligheid (het is maar dat u het weet)
is een ziekte die gehechtheid heet.
Daarom kan gelukzaligheid, die ‘o zo hoog in het vaandel prijkt’
allen maar door niet-verlangen worden bereikt.
Als je niet zoekt en er aandachtig acht op slaat
dat je verblijft in je natuurlijke staat,
is de staat van verlichting, die (aldus bezig)
niet door beoefeningen kan worden bereikt, spontaan aanwezig.
Hoewel het woord ‘verlichting’ uiteraard
wordt gebruikt voor de volkomen zuivere staat,
onderwijs ik niet dat er inderdaad
de verlichting ook daadwerkelijk bestaat.
Je moet zonder gedachten aan rust noch duur
continu rusten in je eigen natuur,
die niet door allerlei snode plannen
kan worden gevonden door je in te spannen.
Met het woord ‘verlichting’ is namelijk iets mis:
het is slechts een naam zonder betekenis.
Degenen die denken dat er uiteraard
zoiets als verlichting bestaat,
kunnen er nog zo lang over kwekken,
ze zullen echter nooit de verlichting ontdekken.
Maar degenen die altijd al bezig zijn geweest
zonder zulk een zienswijze omtrent de eigen geest,
zullen de verlichting, beste dames en heren,
zonder handelen realiseren.
Verlichting is voorbij de geborneerde eigenwaan
niets anders dan de fundamentele aard van het bestaan.
Zodra je haar echter analyseert,
omdat je misschien meent dat je daardoor iets leert,
dan blijft er dus naar verloop van tijd
slechts heldere en tijdloze aanwezigheid.
Niet gaan (op een pad) en niet gaan claimen
Allerlei beoefeningen te willen trainen,
Maar hier en nu ontwaken is
Nirwana in zijn ware betekenis.
Het uiteindelijke doel ― als een machtig feit ―
Is het realiseren van spontane volmaakte zuiverheid.
Degenen die de kat in het donker knijpen
En mijn alles creëerende inherente natuur niet begrijpen
Worden door hun gebrekkig inzicht
Aangetrokken tot allerlei soorten onderricht.
Ze hechten aan materiële dingen en hun smaak,
Aan de betekenis van woorden en aan werelds vermaak.
Ze houden van afleiding, willen naar vakantieoorden vliegen,
Zijn niet gedisciplineerd en zullen bovendien liegen.
Een ieder hunner is als een hol vat.
Ze leiden allen naar een doodlopend pad.
Ze hechten aan het lichaam, maar behandelen het stom,
Ze hechten aan de vrouw, de kinderen en rijkdom.
Het zijn net apen die volgevreten slapen
En die slechts zienswijzen na-apen.
Ze worden gekweld door een onaf verleden
En moeten daarom worden vermeden.
Je wordt vooral moe van hun onderricht,
Zonder iets te bereiken van enig gewicht.
Ik daarentegen sta buiten de tijd
In staat van volmaakte volledigheid.
Omdat ik bovendien uiterst ad rem
Vanuit mezelf ontstaande zelfvolmaaktheid ben
Zeg ik dat ongeacht langs welke lijn
Verlichte heilzame activiteiten tijdloos zijn,
En dientengevolge als het ware verplicht
Zonder inspanningen dienen te worden verricht.
Alle inspanningen leiden namelijk slechts
Tot een eindresultaat dat averechts.
Door inspanning tracht men het tij te keren,
Maar de authentieke staat laat zich niet manipuleren.
Omdat in de eenheid alles reeds aanwezig is
Is er dus ook ‘geen pad van betekenis’!
Geloften zijn de basis van een waardering zoekend oen
Die zijn eigen tekortkomingen teniet tracht te doen.
Ze zijn methodes om hindernissen te overwinnen,
Maar je kan er net zo goed niet aan beginnen,
Want de eenheid houd zich er niet mee bezig
En geloften en verbintenissen zijn daar nergens aanwezig.
Dus al zou je je geloften willen bewaken,
Je zult dit op een dag echter moeten staken.
Er is ook geen pad dat het beste zou blijken
dat de geest moet volgen om zichzelf te bereiken.
Er zijn geen stadia van ‘trainingsniveau’.
Alleen de brede massa denkt dus zo.
Dan zijn er degenen die op elk terrein
Door oorzaak en gevolg geconditioneerd zijn.
Zij beginnen op een bepaald punt in de tijd
Te streven naar zuivere volmaakte aanwezigheid,
Omdat dit in de loop van hun geschiedenis
De uiteindelijke natuur van de verschijnselen is.
Maar het stadium van zuivere volmaakte aanwezigheid
Kan niet door een waardering zoekend oen worden bereikt,
Noch door een waardering zoekend oen
Noch door mentale verzinselen en/of zuiveringen te doen.
Als je toch ernaar streeft om dit te proberen,
Dan ben je bezig je eigen geest te manipuleren.
Zodra je dit doet, doe je een heel dom iets,
Want met het manipuleren van je eigen geest bereik je niets.
En in werkelijkheid is het zinloos te proberen
Zuivere volmaakte aanwezigheid te produceren.,
Want zuivere volmaakte aanwezigheid als feit
Is spontaan uit zichzelf verschijnende zelf-volmaaktheid.
In zuivere volmaakte aanwezigheid
Bestaat tussen oorzaak en gevolg geen dualiteit.
Ik, de zuivere volmaakte aanwezigheid
Onderwijs dat in de loop van de tijd
Vanuit zichzelf verschijnende oorspronkelijke wijsheid
Van zuivere volmaakte aanwezigheid,
Alle hindernissen waarmee men te maken krijgt
En alle (mentale) verduisteringen overstijgt.
De wijsheid die oorspronkelijke wijsheid wordt genoemd,
Is wijsheid die uit tijdloze kennis opdoemt.
De objecten die als voldongen feit
worden waargenomen in de loop van de tijd
Komen alle verduisterende uitleg ten spijt
Voort uit zuivere volmaakte aanwezigheid.
Daarom kan er op geen enkel terrein
Zuivere volmaakte aanwezigheid een object zijn.
Je moet dus niet proberen als een soort van topprestatie
Deze wijsheid te ontwikkelen in meditatieve concentratie,
Tot je als een Boeddha in de lotus uitdeint,
Omdat wijheid vanuit zichzelf verschijnt!
Als je niet (je geest probeert te cultiveren)
Door voortdurend in meditatie te verkeren,
Dan verzamel je ook niet (als wanprestatie)
De karmische indrukken van die meditatie.
Als je verblijft in een (meditatieve staat)
Die helemaal zonder gedachten toegaat,
Dan verblijf je niet in mij en verloopt er niets naar wens
En werk je ook niet voor het welzijn van de mens.
Zuivere volmaakte aanwezigheid is dat
Wat men noemt ‘het allesomvattende pad’.
Je kunt een pad in de ruimte niet verhandelen,
En je kunt het niet volgen door erover te wandelen.
Voor degene die denkt dat het het beste zou blijken
Ernaar te verlangen resultaten te bereiken
Met het idee dat door de bank genomen
Gevolgen uit oorzaken voortkomen
Onderwijzen ze dat er alleroorden
Een specifiek pad daarvoor genomen moet worden.
Dit specifieke pad zal hun echter schaden,
Want Ik reik voorbij (alle) paden.
Ze zullen het ‘pad zonder voortgang’ nooit betreden,
En hun enig resultaat is ‘de ellende van het verleden’.
Spontane moeiteloze gelukzaligheid
Wordt zo vervangen door de schijn van autoriteit.
Volgens het geheime doelgerichte onderricht
Zijn er drie (geheime) paden naar het licht.
Maar zo bereiken ze ― tot hun eigen verdriet ―
Het niveau voorbij inspanning en beoefening niet.
Ze raken uiteindelijk alleen maar verbolgen.
Probeer daarom dus geen pad te volgen!
Als onwetende beoefenaars paden gaan volgen
Raken ze uitsluitend verbolgen.
Dan valt er op geen enkel moment te berichten
Van een moment van voortgang of het verkrijgen van inzichten.
Door zo voort te gaan in een dergelijke richting
Bereiken ze nooit het stadium van verlichting.
Door gewenning aan zienswijzen en acceptatie
Ontmoeten ze het object van meditatieve concentratie. (José)
Maar deze meditatieve concentratie leidt
Niet tot de niet-conceptuele staat van gelijkheid.
Ze houden stevig vast aan de geloften en zweren
Op het niet breken ervan door zich te concentreren.
Maar het blijft een voldongen feit
De niet-conceptuele staat van de eenheid
Door meditatieve concentratie te zoeken
Is een pad waarop men geen succes zal boeken.
Ze spannen zich in als om het tij te keren
door zich als het ware verplicht te concentreren
Verlichte heilzame activiteiten te genereren
Om het heil van de verlichting te manifesteren.
Maar de niet-conceptuele staat van eenheid realiseren
Lukt niet door zich meditatief te concentreren.
Ze verblijven op de stadia om het tij te keren,
Terwijl ze zich op de training concentreren.
Door toepassing van deze scheefgegroeide systemen,
Deze meditatieve concentratie op het trainen,
Dwalen ze echter in de loop van de tijd
Veraf van de niet-conceptuele staat van eenheid.
Ondanks dat ze in heldere concentratie verkeren
En de innerlijke natuur van de verschijnselen analyseren
Zullen ze het toch nimmer presteren
De niet-conceptuele staat van eenheid te realiseren.
Ze concentreren zich in gedachten
Op een wijsheid die wel als helder is te achten,
Echter een meditatieve concentratie-spil
Die door denken (wijsheid) verhelderen wil,
Is ondanks al het heldere overleg
Van een niet-conceptuele staat van eenheid ver weg.
Luister! Een zogenaamde meditatieve concentratie
Gebaseerd op verlangen, spanning en prestatie,
Hoe helder ze ook is, en hoe bevrijd van alle druk,
Leidt enkel en alleen maar tot (werelds) geluk,
Omdat je dan vanaf een zeker moment
Zo goed als vrij van verlangens bent.
Echter de grote gelukzaligheid
Van niet-handelen, wordt alleen maar bereikt
En is alleen voor mogelijk te achten
Door de afwezigheid van verlangens en zonder enige gedachten.