Contents

2018-09-18

 

Als Marianne Thyssen (Europese commissaris voor Werkgelegenheid, Sociale Zaken, Vaardigheden en Arbeidsmobiliteit) schrijft … dat vrouwen nog steeds ondervertegenwoordigd zijn in leidinggevende functies … in politiek … bedrijfsleven … professionele kringen … het glazen plavond er nog steeds is … de loonkloof de afgelopen jaren niet kleiner is geworden … en op elk van deze punten er in Europa aan doelgerichte oplossingen wordt gewerkt, kan ik allen maar hoofdschuddend verwijzen naar ‘Bij de Duivel te gast’!

Het blijkt precies dezelfde bullshit als het gezeur over de ‘noodzakelijke gelijkwaardigheid’ van mannen en vrouwen.

Daar gaat het totaal niet om!

Het gaat erom dat de vrouw net zo belangrijk is als de man.

Dat is heel iets anders.

Een ieder die tot drie kan tellen zal wel onderschrijven dat kurk in een bepaalde situatie beter op zijn plaats is dan ijzer en dat iedereen liever rubberen wielen onder zijn auto heeft dan betonblokken.

Dingen en mensen worden pas van belang als ze op het juiste moment op hun passende plaats doelgericht werken!

Zo heeft zelfs Mark Rutte een andere waarde dan Koningin Maxima ect.

En een steen kan je verder gooien dan een wattenstaafje.

Elk ding en ieder mens heeft zijn eigen waarde.

Vooral in het grote geheel.

En al die reactieve pogingen om man en vrouw qua waarde aan elkaar gelijk te schakelen is een aberratie!

Waar het om gaat is dat men zijn afkomst niet verloochent! Als je de vrouw (lees: het vrouwelijk-moederlijke, en dat is wel heel iets anders dan het felle ik-beleven van de moderne, bikkelharde, door zucht naar comfort en een zo groot mogelijke invloed – machtsfantasieen- gedreven maatschappelijke, brutale element dat zich prijsgeeft om ‘zichzelf te realiseren’) tegenover de ‘bewuste man’ stelt, dan valt als het belangrijkste verschil aan te merken de eigenschap van overgave (de oer-eigenschap van het Yin-element) tegenover het volkomen andere ‘bewust-zijn’ van hetgeen men onder de noemer ‘man-zijn’ verstaat (de scheppende kracht van het Yang-element).

Inmiddels weet vrijwel iedereen dat er niet alleen andere hormonen, maar zelfs verschillende delen van de hersenen worden aangesproken.

Hoe in hemelsnaam kan er dan nog sprake zijn van ‘iets gelijks’, laat staan gelijkwaardigheid? Wat men hier vooral wenst te verduisteren is dit: zodra het vrouwelijke zich aan de zijde van het mannelijke wil scharen om dit te bestrijden in plaats van aan te vullen, oftewel als (even belangrijk) tegenstuk te ageren, wordt het resultaat tot gedegenereerde natuur en veroorzaakt onheil (blijvende schade)!

Persoonlijk hecht ik bijvoorbeeld geen enkele waarde aan de gemeenplaatsen van allen die zich met behulp van optische krukken (lees: een bril) hun weg door het leven trachten te banen.

Zij zijn namelijk oogziek en hebben letterlijk een gigantisch probleem tussen hun oren.

Hun belangrijkste zintuig is ziek!

In een ziek lichaam is echter geen gezonde gedachte mogelijk!

Hoeveel van deze door en door oogzieke  lieden staan het gezonde functioneren tussen man en vrouw als machtig obstakel in de weg? Heeft er ooit iemand van alle de zogenaamde hoogopgeleide (lees: langdurig opgeleide) lieden er ooit over gepikeerd hun opleiding af te maken door naar de bron van alle kennis te zoeken (bedoeld wordt hier: het oudste boek ter wereld, de standaard van hemel en aarde, het Boek der Veranderingen welke de 64 Hoofdstukken van het Leven en de 384 levenslijnen omvat, en natuurlijk ook de link hoe je je ogen en oren in conditie houdt).

Alle kennis van deze lieden bij elkander is niets anders dan de nieuwe onwetendheid!

Al deze ‘autoriteiten’ verdraaien de feiten zodra ze maar hun mond opendoen en trekken voortdurend de verkeerde conclusies.

Op een handvol integere wetenschappers na werkt iedereen die de zogenaamde maatschappelijke werkelijkheid verabsoluteerd uitsluitend voor eigen comfort!

In plaats van de nadruk op ‘gelijkwaardigheid’ te leggen blijf ik liever bij het enig zinvolle dat de commissaris te melden heeft: Elk persoon heeft het recht om zijn leven uit te bouwen en zijn talenten in te zetten.

In het werk.

In het gezin.

In de vrijetijdsbesteding.

Met het oog op resultaten!

Maar niemand heeft het recht om me gelijkteschakelen aan welke persoon ook immer en vervolgens te beweren dat deze dezelfde waarde in het geheel heeft als ondergetekende!

 

Frank-Joachim Günther Cabolet