Contents

 

 

 

 

Frank Joachim Cabolet

21-04-1952 - 28-11-2020

 

 

 

 

 

Lieve Frank,

Ik moet het kort houden. En dat terwijl je van alles over jou kan zeggen, maar kort hield jij het nooit. Behalve dan het leven, want lieve Frank laten we wel wezen, dit is gewoon veel te jong.

Maar gelukkig geloofde jij in een leven dat hierna zou komen “precies hetzelfde als hier, alleen met nieuwe kleren”. Ik houd me daar graag aan vast, omdat ik je dat zo gun. Gelukkig was jij niet bang, want zoals je elke keer vol optimisme en opgewektheid verkondigde was dit een win/win situatie. Als er niks is na de dood, dan heb jij nergens meer last van, en als er wel iets is dan gaat het gewoon door! Ik vond het zo bewonderenswaardig hoe jij de wereld zag en beleefde. Jij kon intens genieten van ogenschijnlijk doodgewone dingen die je vervolgens ook hartstochtelijk wist te omschijven. Maar zo kon jij je ook evengoed druk maken om zaken waar de gemiddelde mens niet eens van op zou kijken. Een man van uitersten kan ik wel stellen.

Ik vind het ontzettend jammer dat ik je grote gedeeltes van mijn leven niet gekend heb. Maar dat is helaas de realiteit. Een tijd die we niet terug kunnen draaien, maar gelukkig hebben we het de laatste weken goed kunnen maken. Zo vaak ik kon kwam ik met Egbertje, de puppy, langs, waar jij zo intens van hebt genoten. Egbertje was helemaal dol op jou en jij op hem. De dood was al aan jou aan het knagen, maar het nieuwe leven hupste vrolijk op jouw verzwakte lichaam op en neer. Elke dag mooie en lange gesprekken met Mike en Janny, Mithras en Nandir die je geregeld harinkjes kwamen brengen en zelfs je vrienden van vroeger kwamen veelvuldig over de vloer van het hospice waar jij als een prins werd verzorgd. Je waande je al in de hemel, zei je, en alle medewerkers waren engelen.

Ik herkende heel veel van mij in jou. Ik denk dat ik een klein stukje van jouw fantasie heb geerft en de drang om vanalles op te schrijven. Jouw verteldrift en sommige motoriekjes, zitten ook in Mike. In de stapels foto’s uit je jeugd die ik van je heb, herken ik af en toe net Mithras  en het onevenaarbare relativeringsvermogen en het talent om je bij jouw lot neer te leggen, zit ook strak verwoven in het dna van Nandir. Zo zie je maar weer, dan zien we elkaar jaren niet, maar familie, dat zijn we zeker.

Ik vond het ook zo bijzonder dat je jouw laatste weken aangreep om het over de mooie dingen te hebben en alle narigheid achter je te laten. Want Frank, ik weet dat je het zelf ook hebt geweten, maar jij was natuurlijk anders dan anderen. En dat maakte het voor jou en jouw omgeving ook soms erg moeilijk. Als je in een andere tijd had geleefd, dan was het denk ik heel anders gelopen. Toen ik door jouw huis struinde, zag ik hoe onbegrepen jij je wel niet moet hebben gevoeld. Een van de laatste dingen die je nog tegen Janny en Mike hebt gezegd is “Het is toch goed tussen ons?” Maak je geen zorgen, het is allemaal goed. We zullen je nooit vergeten. De dingen die zijn gebeurd, zijn gebeurd. Het leven verloopt nooit in een perfecte lijn. Dat weet je maar al te goed, want jij bent vanaf je jeugd bezig geweest met het voorspellen van jouw lijnen. Ironisch eigenlijk dat jouw vertrek tegelijk ook je herintrede in ons leven werd.

Ik hoop dat het inderdaad door gaat voor jou. Dat je elke dag, de hele dag, van jouw geliefde zonsondergang kan genieten, in een bos van reuze rozen, waar geen haaien bestaan (je vertelde me nog dat je doodsbang bent voor haaien, zeker in het water) dat je jouw favoriete games in de werkelijkheid kan ervaren met alles erop en eraan en dat je je daar ook nog veel meer kan gaan verdiepen in alle moderne techniek zodat je van een digibeet naar een volwaardige digiWEET zult gaan, dat je beste vrienden wordt met Bruce Lee want die zal daar vast ook wel ergens rond hangen, Dat je weer als vanouds bij Omi Elfi op de bank kan chillen en kan smikkelen van de harinsalade, kruimelkoek en andere veel te ongezonde lekkernijen  en dat het een globaal, formidabel en spetterend succces wordt daar.

Dag Frank, ik vond het een eer om er op het laatst nog bij te zijn, ik heb veel van je geleerd en ik ben ook trots op jou.