tents

Frank overleed op 28 november 2020. Hij was geen makkelijke persoon en tijdens zijn leven was hij zeer moeilijk te doorgronden. Ik heb hem in de laatste 3 maanden van zijn leven opnieuw leren kennen en we hebben als goede vrienden afscheid van elkaar kunnen nemen. Hij was een bijzonder mens en in deze website heb ik een aantal geschriften en muziekstukken verzameld die een redelijk beeld kunnen geven wie hij was.

 

 

Toen Frank wist dat hij niet meer lang te leven had kon hij nog de kracht opbrengen om met alles en iedereen in het reine te komen.

 

Ondanks dat hij in een hospice lag, voelde hij zich een echte masselaar die veel in zijn leven heeft gekregen, met als toppunt dat hij op het einde van zijn leven in het  Jacobshospice werd opgenomen.

 

Hij was helemaal overrompeld dat iedereen probeerde om hem in de laatste fase van zijn leven zo goed te verzorgen.

 

Zijn bijzondere kijk op voedsel en meer specifiek het aantal koolhydraten die daar in mogen zitten, zal menige verzorger radeloos hebben gemaakt.

 

De manier waarop zij met een in principe moeilijk hanteerbare persoon omgingen is bewonderingswaardig en hebben ervoor gezorgd dat Frank zich de hele tijd al in de hemel waande.

 

Alle medewerkers, schoonmakers, vrijwilligers en verplegers en wie verder nog zijn kamer binnenkwam beschouwde hij als engelen. die er op uit waren zijn laatste tijd op deze wereld zo aangenaam mogelijk te maken.

Zij zijn daar dan ook volledig in geslaagd.

 

 

Ik heb met Frank in zijn laatste tweeënhalve maand meer gepraat en plezier gehad dan in de 30 jaar ervoor.

 

Zonder zijn paranoïde gedrag en agressie was hij een mooi mens waar ik en velen met mij, nog lang aan zullen denken als iemand waarvan men blij is dat men Frank heeft gekend zoals hij uiteindelijk werkelijk was.

 

 

Voor wie Frank niet goed heeft gekend zal de hier beschreven briefwisseling mogelijk een inkijk geven wie hij was.

 

Belangrijk is het om te weten dat Frank zeer rechtlijnig was in zijn gedachten en handelingen en dat hij zeer van zijn eigen gelijk was overtuigd.

Hij had als geen ander oog voor details.

 

Zijn opsommingen van "feiten" lijken chaotisch maar geven aan hoe hij tegen de wereld aankeek.

 

Alles is met alles verbonden en Frank is een van de weinigen die weet hoe het werkt.

 

Het lijkt of hij geen realiteitszin had, maar wie naar zijn RAP muziek luistert waarin actuele zaken in RAP op rijm zijn gezet  ziet dat hij zich zeer bewust was van zijn omgeving en zeker mededogen had met hen die niet goed voor zichzelf kunnen opkomen.

 

Al is niet uit te sluiten dat hij in alles vooral zichzelf als slachtoffer zag.

Ook spreekt uit alles een zekere minachting voor mensen die hij van te weinig intellectuele capaciteiten verdenkt.

 

Om een beetje inzicht te krijgen hoe Frank dacht en met het leven omging heb ik hier een gedeelte van een briefwisseling met een instantie geplaatst.

 

Deze tekst hieronder is geschreven op 18-03-2017 om 03:16, vermoedelijk naar aanleiding van een folder die de sociale dienst in april 2016 naar Frank heeft gestuurd.

 

Ik kon de correspondontie van de dienst niet vinden maar ik ga er van uit dat het ongeveer zo moet zijn gegaan.

 

Geachte medewerker,

Heden ontving ik Met vriendelijke groet, de directeur Inkomen, Participatie en Inkomen, de folder Regels bij een bijstanduitkering. Door het een en ander nog eens door te nemen kwam ik tot het besef dat de ontheffing van mijn sollicitatieplicht(en) reeds geruime tijd (sinds 11 november 2014) niet meer geldig is. Deze ontheffing werd mij destijds op 11 november 2013 verleend. Wel sta ik ingeschreven bij het UWV Werkbedrijf. Daar mijn gezondheidssituatie (herniaklachten wegens degeneratie tussenwervelschijf en versleten wervel) onveranderd is verzoek ik u bij deze opnieuw om een ontheffing van sollicitatieplicht.

Hoogachtend:

Frank-Joachim G. Cabolet

Na aanleiding van deze brief zal een verzoek naar Frank zijn gestuurd om aan te geven hoe hij zijn situatie inschat om mogelijk weer betaald werk te vinden. Hierbij zijn antwoord

Geachte medewerker,

Gaarne maak ik gebruik van de mogelijkheid om op uw schrijven van 16 maart jl. te reflecteren. Zo ben ik bijvoorbeeld niet al enige tijd werkloos, maar ben ik altijd al werkloos geweest. Dat wil zeggen werkloos volgens de maatstaf die men hanteert zolang men de zogenaamde maatschappelijke werkelijkheid verabsoluteer. Toch voel ik tot vandaag de dag niet het minste verlangen om in verband met dit gegeven me erover te beklagen of me ervoor te moeten verontschuldigen. In tegendeel! Ook ik heb een lot dat ik tracht te vervullen. Het gaat daarbij echter niet om een baantje, een job of iet of wat flex-futiliteiten. Om precies te zijn ben ik de auteur van het oudste boek op deze planeet, het zogenaamd I-Ching (Het Boek der Veranderingen) dat de 64 Hoofstukken van het Leven en de 384 Levenslijnen bevat, dat wil zeggen dat ik de orginele versie (5000 jaar geleden in China ontstaan) die in 1923 onder leiding van Richard Wilhelm en een chinese schriftgeleerde in een destijds spraakmakende duitse versie ook Europ bereikte, na ruim 20 jaar dag en nacht werken tot 11520 gerijmde coupletten heb getransformeerd. Een klus die destijds zelf Confucius – bekend om zo menige geniale episode in rijmvorm – niet kon klaren. Nadat ik op 25 december 2014 de duitse versie in rijmvorm in een vorm heb gegoten (Surface 2) zonder enig splitsingsteken langs de kantlijn (dat is dus een heel ander verhaal dan de in het algemeen klakkeloss neergegooide woordenbrij die niet eens kantlijn-gessyncroniseerd blijkt). Hoewel over het algemen bescheidenheid mijn motto blijkt, zie ik  vandaag de dag niet meer in waarom ik niet eens erop zou mogen wijzen dat ik in mijn werkzaamheden na circa 22 jaar het stadium van volmaaktheid heb bereikt. Dat is echter niet mijn punt. Mijn probleem is dat ik eventueel er niet in zal slagen om mijn levenswerk in bredere kring bekend te maken nadat er in dit land stelselmatig mijn naam is besmeurd. Het credo in dit verband luidt: Frank Cabole? Doen we geen zaken mee! Het zal u niet verbazen dat het volledige gebrek van enig besef over deze hierboven vermeldde bron van de kennis door bijvoorbeeld miljoenen Hindoestanen wordt afgedaan met de opmerking geestelijk dood te zijn. Dat is het volgende probleem! Wie wil er nog veranderen in dit Nederland, waarin zoals we nu weten voortdurend met het verrotte karakter van de Nederlanders te maken hebben. Hetzelfe verrotte karakter die me eind jaren tachtig de zelfstandigheid in wist te helpen maar daarna de 15000 gulden startpremie onder het mom we geloven niet meer in u in eigen zak stak. Daarbij had ik het mooiste baantje wat ik me maar kon wensen. In de verkoop. Echter al spoedig bleek onze bruisende handelsnatie de dagvergunningen die ik nodig had tot astronomische proporties op te voeren en de inhoud van deze geschriftern die destijd zeer simpel waren namelijk: Ga u gang tot de zon ondergaat als u het maar beleefd houd, te hebben veranderd in een: overal waar het geld naartoe gaat mag U niet meer komen! Vandaar mijn intake op 7 april 1995. De dag waarop ik consequent werk begon te maken van mijn voornemen zo veel mogelijk uit Het Boek der Veranderingen te leren en iedere zin zo lang  door te kauwen tot ik ten slotte weer een vers had. De nederlandse versie van dit werk is in de lijn der verwachtingen aan het einde van het jaar klaar. Desgewenst aan u de taak eraan mee te helpen dat deze versie volgens het grote plan naar alle lagere, middelbare, hogere scholen en chinese Universiteiten terecht komt. Het is immer hun levenswijsheid. Hun Confucius. Hun Yin en Yang dat ze aldaar (op een handvol Kommentaren na) niet in rijmvorm kon brengen. Ten slotte bied ik u een lijn aan die volgens mij in het hoofd van iedere fatsoenlijke nederlander hoort:

 

 

Hoe intens men ook tracht Het Kwaad te bestrijden, kleine afwijkingen van het goede zijn niet te vermijden. Men moet alleen om de plank niet mis te slaan, wel tijdig omkeren, voordat men te ver is gegaan. Dat is vooral als een vorm van positieve dwang bij de vorming van het karakter van groot belang. Elke boze gedachte, elk kwaadaardig samenspannen, hoe gering ook, moet meteen worden verbannen, opdat men daar niet te ver mee gaat, er zich niet in vastbijt en schade ontstaat. Zo hoeft men dan ondanks een irrationel rest geen berouw te hebben, en gaat alles opperbest.

Confucius zegt over deze lijn:

‘Jen Hwei zal er wel komen, omdat hij naar het motto leeft: Als hij ergens een onvolkomenheid heeft, komt het nooit voor, dat hij dit niet inziet, en als hij het heeft ingezien, gebeurt het hem nooit niet dat vervolgens inderdaad hij dezelfe fout een tweede maal begaat.

 

Hoogachtend: Frank Cabolet

Ik had graag de gezichten van de medewerkers willen zien toen zij de response van Frank op hun bureau kregen.